“Santu Sa’ ma ć’à ccappatu
ca ti vèsciu acitatu?
ti šta vueti ntra lu liettu
cu nnu rùsciutu allu piettu.”
No nn’è nienti, Nena mia,
ca nnu suennu šta facia
bbruttu propia, nnu tirrori,
ca no štuta štu trimori.
Ieni, cùcchia lu cušcinu
e po’ còrchiti vicinu,
ti lu contu cu mi passa
e ssugghimu šta matassa.
S’era fatta menzatia
e di fori šta vinia
ma pi quantu caminava
lu paisi no nn’acchiava,
nfin’a quandu, a llu mpruvvisu,
nnu fraštuenu àggiu ntisu,
ti critassi e bbattimani,
ma no nn’erunu crištiani…
Cippi cippi… curu curu…
Cra cra cra… e ci cci puru,
a ci cchiù si mmasunava
mmeru unu ca parlava.
Nc’era tuttu Nena mia
e Misciagni mi paria
ma ti l’ombra ti la ggenti
no vitia propia nienti.
Štu paisi ti l’acieddi
chinu chinu ti tirzieddi
era propia tal’e quali…
cu lla giunta comunali.
Capuvierdi e pascaluri
cu li facci t’assessuri,
piettirussi sculuriti
pi lu càngiu ti partiti;
rapi rapi e marzullini
chini chini ti carlini,
zucufai e nnu picazzu
ca no fannu cchiù nnu cazzu;
sobbr’a tutti nnu faggianu,
cu llu šcettru ntra nna manu,
a ci cchiù si scappiddava
e l’anieddu li vasava
ca st’acieddu cchiù fitenti,
pari lupu senza tienti,
e, anveci, pi mištieri
faci l’omu ti puteri.
Era iddu ca parlava
alla ggenti ca passava,
li tinia rriuniti
pi cumbattiri li miti;
li st’anchia ti palori
ti ggiuštizia e di onori
ma ti cuddu ca ticia
propia nienti šta critia;
cqua lu fattu era curiusu
ca l’acieddu cchiù mafiusu,
puru ci ti pari štranu,
era propia štu faggianu.
Quandu già mi nni šta scia,
cce paura, soru mia,
m’è vinutu sia nnu mali
pi llu bbattiri ti ali
ti l’acieddi ti la morti
ca cantàunu la sorti
alla ggenti svinturata
ti faggianu cuvirnata.
E ccussì m’àggiu sbantatu,
quasi quasi senza fiatu,
ntra nnu bbagnu ti sutori
e nnu pìzzuc’a llu cori.
“Me va bbè, no nci pinzari,
turmi Sa’, ca po’ t’azari,
fani cuntu ch’è passata
totta quanta šta nuttata…
Ti acieddi, tieni a menti,
no capescu propia nienti,
cuddu sulu ch’era acchiatu
avi bbuenu ch’e vulatu.”
Santu Mazzoni










Scuola Secondaria Superiore
ISTITUTO DI